Inmiddels ben ik al druk aan het wandelen samen met andere gidsen van Madeira. Ik weet inmiddels ook al een beetje meer over de opleiding die ik ga volgen. Het zal 5 avonden in de week zijn, in Funchal en dat gedurende 7 óf 12 maanden. Iets meer dan ik gedacht had (understatement). Wanneer het allemaal van start gaat weet ik nog (steeds) niet maar dat is dan ook wel weer typisch portugees. Ik zal denk ik volgende week wel te horen krijgen dat de lessen afgelopen week al begonnen zijn.
Tijdens de wandelingen die ik de afgelopen tijd heb gemaakt, ben ik al heel veel te weten gekomen en in een enkel geval kon ik de gids zelfs wat leren. Zo zie je maar dat je nooit alles weet, maar ik moet erkennen dat hun kennis over Madeira wel heel erg groot is. Zo krijg ik straks les in de volgende vakken: Historie, geologie, plantenkunde, geografie en demografie en verder zullen er nog wel wat buitenlandse talen bij zitten.

Tijdens de laatste wandelingen heb ik mij toegelegd op het fotograferen van bijzondere bomen. Sommige van deze exemplaren zijn meer dan 700 jaar oud en hebben Madeira dus nog onbewoond meegemaakt. De oudere bomen vind je eigenlijk pas boven de 700 meter hoogte. In de tijd dat Madeira net ontdekt was, madeira is het portugese woord voor hout, was het eiland bedekt door een regenwoud en om aan landbouwgrond te komen besloot men een vuurtje te stoken. Dit vuur heeft 7 jaar lang gebrand en met name de lager gelegen gedeeltes ontbost. Op grotere hoogtes, zeker aan de noordzijde, is het te vochtig om alles in vuur en vlam te laten opgaan. Gelukkig is er een groot gedeelte bewaard gebleven en staat het zgn Laurisilva op de lijst van werelderfgoed, opgesteld door de Unesco

Op zich niet zo bijzonder, maar het contrast met de groene stam en de blauwe lucht ademt een serene sfeer uit. Een veel voorkomende naaldboom dus per definitie niet endemisch. Alle naaldbomen zijn geïmporteerd en in een later tijdstip aangeplant om in de behoefte naar hout te voorzien.

Bij deze boom is de hele stam bedekt met een “baard” van epifyten. Een Douglas spar, niet endemisch maar toch zeker een jaar of 200 oud.

Eén van de vele sparren met een heel aparte groeivorm. Niet endemisch maar aangeplant en te vinden bij Posto Florestal in Quiemadas

De grootste laurierboom die ik ooit gezien heb. Geschatte leeftijd zo’n 800 jaar met een stamomtrek van zeker 25 meter! Misschien dat deze boom binnenkort moet wijken voor de nieuwe snelweg naar Ponta do Pargo. (Lombada dos Cedros)

Vanaf begin januari 2009 zal ik weer in de schoolbanken verdwijnen. Dit keer geen portugese les, maar een opleiding tot gids. Ik ben benaderd door een lokale tour-operator om exclusief voor hun part-time levada-wandelingen te begeleiden, voornamelijk in het nederlands, maar ook in het engels en duits. Inmiddels is er bij het buro voor toerisme een tijdelijke ontheffing aangevraagd en moet ik een opleiding gaan volgen. Volgens mijn (toekomstige) werkgever, kan ik dat best in portugees en zal ik dus niet de engelse variant van die opleiding gaan volgen. Eigenlijk ben ik daar wel blij om want op deze manier leer je weer meer autochtonen kennen. De bedoeling is dat ik medio februari aan de slag ga als gids en vanaf morgen begin ik met een soort van snuffelstage. Nou publiceerde ik al niet zo veel de afgelopen tijd, maar ik zal proberen minimaal 1x per maand een stukje te schrijven.

Inmiddels ben ik begonnen met de ontginning van de rest van de tuin. Een klus die me niet makkelijk valt want het is zwaar werk. De bodemgesteldheid is hier toch wel wat anders dan in Nederland. Er zitten veel stenen en rotsen in de bodem en deze moeten eerst verwijderd worden. Zeker gezien het oppervlak van zo’n 1500 m2 zal ik daar nog wel enige tijd mee bezig zijn. Houdt me in ieder geval van de straat. De eerste aanplant is inmiddels ook gerealiseerd en het ziet er wel leuk uit.

Leuk detail bij deze afbeelding is de trap van natuursteen op de achtergrond. Je moet alleen geen last hebben van hoogtevrees!

Kaveltje voor kaveltje zullen we doorgaan met ontginning en aanplant en als alles tegen het einde van de zomer klaar is ben ik dik tevreden. Misschien laten we de bovenste kavel nog machinaal doen, er kan nu nog een graafmachine bij komen en het zal me een hoop werk en een ruggegraat schelen. De eerste fruitbomen zijn ook geplant en er is ruimte voor nog veel meer. Ik denk in totaal wel 60 verschillende fruitbomen. Kan ik op zondag lekker op de markt gaan staan in Prazeres tussen de “lokalen” die daar hun eigen oogst verkopen. Met de bouw van de muren in natuursteen zijn we bijna klaar.

We hadden een kleine tegenvaller met een stuk muur waar een vijgenboom zich in had genesteld. Deze dreigde de hele muur te verwoesten en in haar val de watertank te verpletteren. Dan zit er niets anders op dan het stuk muur af te breken, de boom te verwijderen en alles weer opnieuw op te stapelen. Eind volgende week hoop ik definitief afscheid te nemen van de betonmolen.

Achter ons huis staat een enorme plantenbak waar het onkruid inmiddels al een hoogte van 1 meter had bereikt. In eerste instantie heb ik er maar wat gif op gespoten zodat het wat makkelijker werken is. Zoals je ziet staat er nog genoeg overeind, maar het is al een hele verbetering. Vandaag ben ik begonnen met het weghalen van al het onkruid en de stenen uit de grond te halen. Morgen hoop ik ook dit stuk gereed te hebben voor de nieuwe aanplant.

Op de volgende foto kun je goed zien hoeveel stenen er in de grond zitten. Na het ontginnen van een stukje van 2 bij 3 meter krijg je dus zo’n bult stenen. Benodigde tijd voor dit werk is ongeveer 2 uur. je ziet het wel, ik verveel me voorlopig niet.

Op de bovenste en onderste kavel moet alles nog gebeuren. Als eerste staat de bovenste gepland en daarna die helemaal onderaan. Zeker de bovenste kavel gaat me veel werk geven, want het ligt bezaaid met kleine stenen. De onderste kavel zal veel moeite kosten om het allemaal een beetje te egaliseren. Uiteindelijk zal het allemaal wel af komen, maar ik heb er geen haast bij. Pouco a pouco.

Inmiddels zijn alle bouwwerkzaamheden afgerond en kunnen de vakantiewoningen in de verhuur. Binnenkort zal de site geplitst worden in een blog gedeelte en een verhuur gedeelte. Mensen die reeds willen boeken kunnen even een reactie achter laten op dit bericht en wij zullen dan zsm contact met u opnemen.

Afgelopen donderdag had Marijke een aantal aankomsten en daarna een aantal bezoeken gepland aan diverse hotels. Het vliegtuig was op tijd en al gauw zaten alle vakantiegangers in de juiste taxi of beschikten ze over hun huurauto. Nu was het tijd voor Marijke om de desbetreffende hotels bij langs te gaan om een algemeen verhaaltje te vertellen over de mogelijkheden hier op Madeira. Het tweede hotel dat ze bezocht was Ocean Gardens, mijns inziens een mooi hotel met een goede service. Marijke heeft ook veel positieve ervaringen met dit hotel en het contact met de medewerkers is optimaal. Na de informatiebijeenkomst loopt Marijke terug naar haar auto en ziet tot haar verbazing dat de hele zijkant in de prak is gereden. De ophanging van het voorwiel is zelfs afgebroken. De dader had geen berichtje achtergelaten en was reeds gevlucht. Marijke is gelijk naar de receptie gelopen en uit de schade konden ze wel opmaken dat het een vrachtwagen moest zijn geweest die de auto van Marijke had geramd. Nu moesten ze de dader zien op te sporen en Marijke drong er bij de receptie op aan om na te gaan welke leveranciers hier het laatste uur waren geweest en ze te sommeren zich direct bij het hotel te vervoegen. De receptiehad de grootste lol met hun nieuwe roeping van rechercheur. Na een aantal onschuldigen en het nodige wachten kwam er uiteindelijk een vrachtwagen het terrein op rijden en al gauw was de baas van deze firma ook ter plekke. In eerste instantie ontkende de chauffeur de schade te hebben veroorzaakt maar de lakschilfers achter op zijn truck deden anders vermoeden. De vrachtwagen werd achteruit richting de auto van Marijke gereden en de schade kwam precies overeen met de vorm van de vrachtwagen. Uiteindelijk bekende de chauffeur schuld en zijn baas verontschuldigde zich bij Marijke voor het gedrag van zijn medewerker. Met behulp van de receptie werd het schadeformulier (verplicht sinds 01-01-2007) ingevuld. Marijke eiste een verklaring van de tegenpartij waarin zij schuld bekennen en zo geschiedde.
De receptie had de volkswagen garage reeds gebeld om de auto te laten afvoeren en Marijke had haar baas gebeld met de mededeling dat haar auto onbestuurbaar was geworden en of hij dan snel een ander vervoermiddel kon regelen want er waren nog meer hotels te bezoeken. Al met al heeft het hele circus wel een uurtje of 4 in beslag genomen en Marijke mocht tijdens het wachten gewoon achter de bar van het hotel haar eigen versnaperingen pakken.
Nu moet ze de schade afhandeling nog zien te regelen, maar hier hebben we al enige ervaring mee. De vorige keer heeft het al met al een goede maand geduurd en we verwachten het deze keer sneller voor elkaar te hebben. Volgens kenners hier op het eiland kunnen ook wij dan een vermelding krijgen in het guiness book of records.

Binnenkort hopen we de auto weer in bovenstaande staat te mogen afhalen bij de volkswagendealer.

Ook ik heb mijn eerste loon ontvangen. Dit wordt nog, zoals vroeger in Nederland, uitbetaald bij de boekhouder aan het buro.
Natuurlijk kontant. Of ik daarna dan wel wilde tekenen dat ik mijn geld ontvangen heb. Je hebt dan gelijk een soort funktioneringsgesprekje, hoe het werk je bevalt en wat zij van je vinden. En natuurlijk dat je mag blijven.
Ik werk sinds 1 oktober bij een reisagent hier op het eiland en hou me bezig met verkoop van excursies en wandelingen aan vakantiegangers die ons mooie eiland komen bezoeken. Lekker zelfstandig, ik ben twee dagen op route en werk twee halve dagen thuis, administratieve afhandelingen/ planning etc.
Dus heerlijk relax, geen stress. Voor mij is het een dagje uit wat ook nog betaald wordt. Terwijl ik dit schrijf is het vandaag, 21 november, 25 graden. Heerlijk het lekkere, aangename klimaat doet een mens goed. Tot nu toe is het iedere dag nog een feestje en voel ik me wel in een heel bevoorrechtte positie. Ook met de bouw verloopt alles tot nu toe nog volgens planning en hebben we nog geen tegenslagen gehad. Spijt van onze verhuizing naar Madeira, nee die hebben we niet. We leven hier als “God in Frankrijk”, ik bedoel Madeira. Zo zie je maar gewoon doen en je dromen proberen te realiseren. Als jezelf relaxt bent en nergens geen problemen van maakt en niet opziet tegen het onbekende, verrijk je je leven.