Inmiddels is het al weer een week geleden dat Marijke onder het mes ging. Het herstel gaat voorspoedig en zonder verdere complicaties. Langzaam maar zeker wordt ze weer de oude, maar dat zal nog wel een week of 2 duren. Vanmiddag gaan we naar het ziekenhuis voor de laatste controle en om de hechtingen eruit te laten halen. Via deze weg willen wij iedereen nogmaals hartelijk danken voor alle goede zorgen het medeleven. Als alles meezit reizen we samen as vrijdag af naar Porto voor een lang weekend aan het strand. Ik ga daarna aan boord van de Sedov om mijn zeilavontuur te ondergaan. Marijke vliegt dan weer terug naar huis. De trouwe lezers (of moet ik zeggen kijkers) waren er al een beetje aan gewend dat er de laatste tijd weing verscheen op ons blog. De komende 2 weken zal er door mij in ieder geval niets gepubliceerd worden maar na terugkomst zal ik verslag doen van de zeilreis. Tot dan!

Op dinsdag middag kreeg marijke last van buikpijn en tegen de avond was de pijn zo hevig dat ze naar een dokter wilde. Alleen dit gegeven zei mij al genoeg: Er is iets ernstigs aan de hand. Uiteindelijk bleek het een blinde darm ontsteking te zijn waaraan ze gisteren met succes is geopereerd. Op dit moment maakt ze het goed en via deze weg wil ik iedereen bedanken voor zijn/haar steun en medeleven. Het is misschien wat onpersoonlijk, maar het scheelt me zeker 40 telefoontjes. Ik kom nu net terug van het ziekenhuis in Funchal en daar heb ik met de telefoon even de volgende afbeelding gemaakt. Zoals je ziet ‘ligt” ze nog steeds aan het infuus, maar we hebben goede hoop dat ze snel weer huiswaarts mag keren. Ik zal in de loop van de week het avontuur ziekenhuis vertellen, maar daar ontbreekt me op dit moment de inspiratie, energie en eigenlijk ook de tijd voor. Hou het even in de gaten want je weet niet wat leest!

maar een ezel voor de deur. Ik kon mijn ogen bijna niet geloven dus gauw even de camara erbij en een kiekje maken. Het ezeltje is waarschijnlijk losgebroken en is nu de omgeving wat aan het verkennen. Later die dag kwam ik op de autoweg een losgebroken koe tegen. Zou er opzet in het spel zijn…….?

Voordat ik allemaal “leuke” reacties krijg, ik heb deze post al geplaatst in de categorie Familie!

Ik heb een grote fout gemaakt door een verkeerde naam door te geven van 1 van de 2 katjes. Ik was er heilig van overtuigd dat ie vlekje heette, maar al gauw werd ik op de vingers getikt door Marijke en Wil. De juiste naam is Rakkertje. Ik kan het niet laten en hier volgt nog even een mooi plaatje van Rakkertje en Neefie.

Nu is het vrij eenvoudig om de naam van een kat te veranderen. Dit geheel in tegenstelling tot de benaming van mensen. Indien je eenmaal een naam bij de burgerlijke stand hebt opgegeven, dan verander je die niet zo maar. Tegen een betaling van een fiks bedrag en hele hoop bureaucratie is het allemaal mogelijk. Een goede (engelse) vriend van mij, Paul, overkwam dit toen hij vol enthousisme de aangifte van zijn dochter deed bij de burgelijke stand in Assen. Hij had de naam verkeerd gespeld (taalbarriere) en bij thuiskomst kreeg hij er flink van langs. Met de staart tussen zijn benen weer terug naar het gemeentehuis, maar helaas……En toen met een nog grotere staart tussen de benen weer terug naar huis en het allemaal maar eens uitleggen. Je moet Paul kennen en diegenen die hem kennen zullen het volgende beamen: Zoiets moet natuurlijk hem weer overkomen!

Sinds eergisteren is ons “gezin” uitgebreid met wel 2 nieuwe bewoners. We hebben ons ontfermd over deze inwoners van Madeira omdat er op hun huidige verblijfplaats vrijwel geen plaats meer voor hen was. Ze waren beiden nog naamloos en ze zijn geboren op 16 maart 2007. Helaas ontbraken de beschuiten met muisjes, maar van Don en Wil hebben we toch 2 speelmuisjes gekregen die direct in gebruik zijn genomen en waaraan ze inmiddels al veel plezier hebben beleefd. Alleen smurf heeft het erg moeilijk mee. Ze moet wennen aan de indringers en gaat ze uit de weg. Mocht er één onverhoopt te dicht bij haar in de buurt komen dan begint ze te blazen. De kleintjes kijken niet op of om en begrijpen de poeha allemaal niet.

De witte heet neefie, een verbastering van het portugese woord neve wat sneeuw betekent. De naam vlekje behoeft geen verdere uitleg. Nog even een vraagje: Waarom hebben alle kattennamen een verkleining op het eind? Vlekkie, Snoopy, Pucky, Smufrie, Neefie en ga zo maar door.