de bouw | Madeira Sunset

Ik heb het al eerder geschreven, maar Madeira kent een enorme traditie met betrekking tot het in stand houden van de alom gevreesde burocratie. Zeker 3 maanden geleden berichtte ik dat ik vol trots de gele boeken na een maandenlange strijd met de “engenheiro” bij de gemeente zou gaan inleveren. Dat werd dus weer een tegenvaller want er ontbrak nog een papiertje, de ITED licentie. De electricien dient hier een aanvraag voor in te dienen en dan maar weer wachten. Die ITED keuring bestaat uit het doormeten van de antennekabel, die wij overigens helemaal niet gebruiken want we hebben satelliet TV, en het doormeten van de telefoonlijnen. Dat laatste leek me ook wat overbodig aangezien we al lang en breed telefoon en internet thuis hebben dus het werkt. Eerst hadden ze de vakantiewoningen gedaan en daarna onze woning. Onze woning werd afgekeurd omdat er op de logeerkamer!!! geen aansluiting voor telefoon en kabel was. Uiteindelijk na lang wachten is het allemaal maar aangelegd en wederom gekeurd. Een week of 3 later hebben we de ITED papieren ook gekregen en deze heb ik per ommegaande ingeleverd bij de gemeente. Ik zou dan binnen 2 weken wel wat horen van de gemeente. Normaal komt er dan een delegatie langs van de gemeente die je hele bouwwerk komt inspecteren. Eergisteren werd ik gebeld door de gemeente dat ik mijn woonvergunning af kon halen. Ik kon mijn oren niet geloven en werd heel even blij, gelijk gevolg door de nodige dosis scepsis aangezien je er met dit papier nog niet bent. Ik ben direct naar Calheta gereden en het papier opgehaald. Eerst aanvragen natuurlijk en dan weer naar een andere afdeling om te betalen en met het betalingsbewijs weer terug naar eerstgenoemde om daar de Licenca de Habitacão in ontvangst te nemen.

Volgende stap is dan om bij Financas de woningen te laten registreren. Het is daar bijna altijd druk en een uur of twee wachten is daar meer regel dan uitzondering. Ik was eindelijk aan de beurt, maar er ontbraken weer papieren. Allereerst het formulier IMI dat je weer aan de andere kant van het gebouw kunt kopen voor 0,40 € en een declaracao das Telas Finais, een soort van bewijs dat de gemeente verklaart dat alles volgens bouwtekening is gebouwd. Dus weer terug naar die mutsen bij de gemeente, lichtelijk geírriteerd want zij wisten donders goed dat ik dat papier ook nodig had, en ik had de bouwtekeningen mee moeten nemen. Die had ik natuurlijk niet bij me en inmiddels was de dag zo goed als om. Ik besloot nog even langs te gaan bij de afdeling water van de gemeente om het tarief te laten veranderen aangezien we nog steeds bouwtarief betalen. Dit ging helaas niet omdat ik eerst weer het papiertje van Financas moest hebben.

We schrijven weer een dag later en vol goede moed vertrek ik richting gemeentehuis met alle papieren die ik maar over de bouw kan vinden. Weer hetzelfde ritueel van aanvragen, naar de andere kant van het gebouw om daar te betalen en dan met betalingsbewijs weer terug om de papieren van Telas Finais in ontvangst te nemen. Inmiddels ben ik dus al ruim een dag bezig en heb ik 2 A-4tjes per oject. Nu weer naar financas om de huizen te registreren. Ik val bijna om van verbazing wanneer ik daar aankom. Ik ben direct aan de beurt maar de vakantiewoningen leveren nu problemen op omdat er 2 woningen op 1 stuk grond staan. Na raadpleging van de meest ervaren medewerkster was het dan toch allemaal voor elkaar: het staat geregistreerd bij Financas. Met dit papier direct bij het waterbedrijf langsgegaan en dat is nu ook allemaal klaar.

Laatste punt is dan om je woningen te registeren bij het kadaster. Ik ga daar vol goede moed heen want ik had de smaak te pakken en het ging zomaar ineens héél voorspoeding. Bij het kadaster was ik snel aan de beurt en de benodigde papieren werden erbij gehaald. Het registeren van ons huis was geen probleem (dacht ie) maar bij de vakantiewoningen is er (natuurlijk) weer stront aan de knikker. Ze kunnen niet 2 woningen op 1 stuk grond registreren dus moeten we een zgn. escrituta laten doen om de grond in 2 delen te splitsen. Dit moet weer door een advokaat gebeuren en zal wel weer de nodige vertraging met zich meebrengen. Hij kon dus wel ons huis registeren, maar plotsklaps viel het computer-systeem uit. Ik kon diezelfde middag wel langs komen om het nogmaals te proberen. Ik er ’s middags weer heen want ik wil het nu eindelijk allemaal wel eens geregeld hebben, maar je raad het al…het systeem ligt nog steeds plat. Vandaag is het hier een feestdag dus morgen maar weer een keer proberen.

Het antwoord op de titel is ja en nee. We zijn een heel stuk verder, kunnen nu legaal hier wonen maar we zijn er nog niet. Uiteindelijk zal het allemaal wel goed komen maar ik ben liever een hele dag stenen aan het sjouwen dan al dit papierwerk regelen en je mateloos ergeren aan het wachten en alle mijns inziens overbodige formulieren.

Wij schrijven 15 februari 2008 ,

In meerdere opzichten een dag om nooit te vergeten. Allereerst vanwege de geboorte van Agneta, een nieuw mensje op deze aarde waarmee wij Clauss en Janine van harte feliciteren. Moeder en dochter maken het goed en hopen snel weer naar Madeira terug te keren. Ook vader maakt het goed en zal straks een nieuwe rol gaan vervullen, namenlijk die van vader. Bijkomend zijn Don, Wil, Marijke en ik tot “oom” en “tante” verkozen, een rol die wij hier op Madeira nog niet eerder hebben vervuld. Wij allen voelen ons vereerd en zullen deze taak met vreugde vervullen.

Minder belangrijk, maar toch het vermelden waard is dat de beroemde, beruchte en vaak verguisde gele boeken zijn ingevuld en ondertekend. Dit alles na een touwtrekkerij van wel 4,5 maand. Zonder deze boeken die je indient bij de gemeente krijg je geen woonvergunning en dat geeft de nodige complicaties. Maandag zal ik ze vol trots bij de gemeente indienen. Het viel allemaal niet mee om dit alles voor elkaar te krijgen. Ik heb de afgelopen week talloze, vaak nutteloze, ritjes naar Funchal moeten maken, maar de aanhouder heeft gewonnen! Nu op naar de volgende fase: Alles aanvragen bij de gemeente en bij financas. Ook hier heb ik al menigeen over horen klagen hoe omslachtig dit alles is, maar ook hier zullen we niet opgeven. wordt vervolgd.

Madeira betekent in het portugees hout. Van hout maakt men weer papier en aan papier zal het op Madeira niet ontbreken. Wie denkt dat het in Nederland een grote (nutteloze) papierwinkel is, moet vooral niet om die reden naar Madeira gaan emigreren. Inmiddels zijn er wel weer ontwikkelingen voor wat betreft de vergunningen. De man die de gele boeken moet aftekenen, de engenheiro, gaat dit nu ook doen. We hadden een klacht ingediend bij de orde van engenheiros en we zijn volledig in het gelijk gesteld. Wel moeten er eerst weer aanvragen bij de gemeente worden ingediend voor de veranderingen die tijdens de bouw zijn aangebracht. Maandag komt de architecte samen met haar man Paulo, die architect bij de gemeente is, om alles in goede banen te leiden. Het zal wel weer enige weken duren voordat dit allemaal weer door de papiermolen is geweest en we legaal hier kunnen wonen. Hopelijk kan Paulo wat meer spoed achter de aanvragen zetten. Zoals al vaker gezegd is het hier op Madeira erg belangrijk wie je kent en ik moet zeggen dat we al een redelijk netwerk hebben opgebouwd.

Zoals ik gisteren schreef, had ik mijn bedenkingen bij de telefoonlijn die vandaag aangelegd en aangesloten zou worden. Ik heb mij vergist in de Madereinen want we heben weer internet en telefoon. Eigenlijk een beetje illegaal, want we hebben nog steeds geen woonvergunning. Zonder dit papier is het eigenlijk niet mogelijk om een telefoonaansluiting te krijgen. Op Madeira kun je een hoop dingen gedaan krijgen door niet helemaal de juiste wegen te bewandelen. In plaats van de woonvergunning heb ik bij de freguesia, een soort lokaal departement van het gemeentehuis, een verklaring van inwoning gevraagd. Ik ken het hoofd van dit departement en hij wilde wel even een verklaring opstellen die we weer gebruikt hebben voor de aanvraag van de telefoonlijn. Dus voor alle duidelijkheid, wij zijn wel inwoners van de gemeente Fãja da Ovelha, maar niet van de gemeente Calheta waar Fãja da Ovelha onder valt! Leuk hè, al die bureaucratie. Nu nog de woonverguning en alles is dan eindelijk geregeld.
PS Het telefoonnummer is hetzelfde gebleven. Internetbellen zal nog heel even duren omdat ik dat nog op mijn oude laptop had staan en dit moet ik eerst nog even overzetten naar de nieuwe.

Zoals op het vorige stukje te lezen is, zijn we verhuisd. Het is al weer bijna een maand geleden en nog steeds geen telefoon-en internetverbinding thuis. Ik schrijf dit nu bij onze “oude’ buren Don en Wil. Wil en Marijke zijn het weekend naar Lissabon om te shoppen bij Ikea.Wij hebben nog wat spullen nodig voor de vakantiewoningen. Deze zijn inmiddels bijna af. De tuin is er al; aangelegd, iets wat van ons huis (helaas) nog niet gezegd kan worden. Volgende week gaan we er een begin mee maken en we hebben besloten het in fases aan te leggen. Eerst de stukken bij de oprit en het gedeelte bij het terras en de plantenbak achter het huis. Aangezien de volledige tuin meer dan 1500 m2 is hebben we het in gedeeltes opgesplitst.

De bouwvakkers zijn inmiddels allemaal vertrokken en als afscheid heb ik ze meegenomen te zeevissen. Helaas waren de weersomstandigheden niet erg geschikt voor te vissen, maar we hebben wel een mooie tocht langs de kust gemaakt. José, één van de bouwvakkers helpt me nog bij wat kleinere klussen zoals het maken van muren in natuursteen. Hem zal ik nog wel enige weken kunnen gebruiken. Verder zijn we druk geweest met alle verlichting ophangen en meer van dat soort klussen.

Morgen is het dan eindelijk zover en zullen wij onze intrek nemen in ons nieuwe huis in Fajã da Ovelha. Helaas is nog niet alles klaar maar we verwachten dat dit de komende dagen zal worden afgerond. Vooralsnog hebben we de woonvergunning nog niet, maar dat weerhoudt ons er niet van alvast te verhuizen. Probleem hierbij is wel dat zonder deze vergunning je geen telefoonaansluiting krijgt. Lang leve de formulieren, stempels en inspecties! Waar een klein eilandje al niet groot in kan zijn. Al met al zal het allemaal wel weer goed komen maar 4 weken zonder internet en telefoon is vrij lastig, maar misschien ook wel even lekker rustig. Mede daarom zal er de komende weken (waarschijnlijk) niet veel tot niets gepubliceerd worden.

Main

Categories:

Archives:

Search:

Links

Meta:

May 22, 2008

Missie bijna volbracht?

February 16, 2008

Hieperdepiephoera

February 3, 2008

Papierwinkel

January 14, 2008

Wonderen bestaan

October 28, 2007

Verhuisd

September 27, 2007

De grote dag