Inmiddels ben ik al druk aan het wandelen samen met andere gidsen van Madeira. Ik weet inmiddels ook al een beetje meer over de opleiding die ik ga volgen. Het zal 5 avonden in de week zijn, in Funchal en dat gedurende 7 óf 12 maanden. Iets meer dan ik gedacht had (understatement). Wanneer het allemaal van start gaat weet ik nog (steeds) niet maar dat is dan ook wel weer typisch portugees. Ik zal denk ik volgende week wel te horen krijgen dat de lessen afgelopen week al begonnen zijn.
Tijdens de wandelingen die ik de afgelopen tijd heb gemaakt, ben ik al heel veel te weten gekomen en in een enkel geval kon ik de gids zelfs wat leren. Zo zie je maar dat je nooit alles weet, maar ik moet erkennen dat hun kennis over Madeira wel heel erg groot is. Zo krijg ik straks les in de volgende vakken: Historie, geologie, plantenkunde, geografie en demografie en verder zullen er nog wel wat buitenlandse talen bij zitten.
Tijdens de laatste wandelingen heb ik mij toegelegd op het fotograferen van bijzondere bomen. Sommige van deze exemplaren zijn meer dan 700 jaar oud en hebben Madeira dus nog onbewoond meegemaakt. De oudere bomen vind je eigenlijk pas boven de 700 meter hoogte. In de tijd dat Madeira net ontdekt was, madeira is het portugese woord voor hout, was het eiland bedekt door een regenwoud en om aan landbouwgrond te komen besloot men een vuurtje te stoken. Dit vuur heeft 7 jaar lang gebrand en met name de lager gelegen gedeeltes ontbost. Op grotere hoogtes, zeker aan de noordzijde, is het te vochtig om alles in vuur en vlam te laten opgaan. Gelukkig is er een groot gedeelte bewaard gebleven en staat het zgn Laurisilva op de lijst van werelderfgoed, opgesteld door de Unesco
Op zich niet zo bijzonder, maar het contrast met de groene stam en de blauwe lucht ademt een serene sfeer uit. Een veel voorkomende naaldboom dus per definitie niet endemisch. Alle naaldbomen zijn geïmporteerd en in een later tijdstip aangeplant om in de behoefte naar hout te voorzien.
Bij deze boom is de hele stam bedekt met een “baard” van epifyten. Een Douglas spar, niet endemisch maar toch zeker een jaar of 200 oud.
Eén van de vele sparren met een heel aparte groeivorm. Niet endemisch maar aangeplant en te vinden bij Posto Florestal in Quiemadas
De grootste laurierboom die ik ooit gezien heb. Geschatte leeftijd zo’n 800 jaar met een stamomtrek van zeker 25 meter! Misschien dat deze boom binnenkort moet wijken voor de nieuwe snelweg naar Ponta do Pargo. (Lombada dos Cedros)
We houden ons allemaal aanbevolen voor een proefwandeling onder jouw leiding!
Ik heb grote bewondering voor de gidsen op het eiland, hun kennis is gigantisch. En daarbij het geduld om alle vragen beleefd te beantwoorden. Dalila vertelde me dat ze (in de tijd dat zij haar opleiding deed) wel gasten had die een vraag stelden over een bepaalde plant, en daarna in het boekje controleerden of haar antwoord wel klopte pfffff…. Gelukkig deed dat het
Comment by Willisha — January 13, 2009 @ 11:14 pm
Jazeker bewondering voor al die gidsen, merk ook nog steeds dat alle informatie door deze dame ook nog geabsorbeerd wordt ondanks dat ik hier al effe woon. Geniet van de opleiding en ook ik hou me aanbevolen voor een lesje natuur. Boa Sorte e muito diverti-se.
Comment by Lilian — January 14, 2009 @ 12:20 am
Folow the leader……Prachtige foto’s…Schande dat zo’n pracht boom misschien moet wijken…ACTIE!!, vraag meteen aan iedere toerist een handtekeing en bied dit aan! De weg kan heus wel ergens anders liggen minimaal een meter of 5 ervan af!!ps Eindelijk onze pub is geboren!!!
Comment by Marco & Helmy — January 14, 2009 @ 10:14 am
De proefwandeling die we maakten met Marcel op 2 januari voldeed aan alles. Dus ik zou niet weten wat hier verkeerd kan gaan. Ben benieuwd wat ze in zo’n lange opleiding allemaal willen gaan behandelen. Succes Marcel! Komt allemaal goed!
Comment by peter — January 14, 2009 @ 11:00 am
Mijn God, Marcel!!!!!, 5 x keer per week de hele avond en dat voor zo´n lange tijd. Tjee zeg, dan moet je het wel heel erg graag willen. Ik ben heel eerlijk…ik zou dat niet volhouden.
Ik was, toen ik nog jong en mooi was en nog niet zo moe, op de Middelbare Avondschool , 3 avonden per week gedurende 3 jaar. Voor straf want ik wilde toen niet zo deugen, (overdag had mijn Pa een ´leuk´´ baantje geregeld bij een verzekeringskantoor op de boekhouding). Ik vond vooral de vrijdagavond een crime. Maar alle andere avonden vond ik eigenlijk ook niks. Het duurde van half 7 tot half 11. De laatste 2 uur bracht ik meestal half slapend door. Ik heb het afgemaakt, maar leuk was anders.
Dus heel veel sterkte en VOLHOUDEN!!!
Comment by noud — January 15, 2009 @ 12:16 am
Bedankt voor de tip Marcel. Ben er gisteren (11-03) even langs gelopen. De tunnelrichting van de oostelijke lombo (150-330 graden) wijst inderdaad bijna recht naar de huizen-ruines naast dit bomen-complex. Maar de volgende tunnelingang ten westen van deze lombadinho ligt bijn ten noorden van de bomen. Dus men moet meer naar rechts afbuigen met de viaducten die nog gebouwt moeten worden. Deze bomen kappen zou volslagen onnodig zijn. Ten noorden van deze bomen is er ruimte genoeg. Het betonweggetje is tussen deze bomen gegraven lang nadat de bomen er stonden. Dus men ziet het systeem van wortels die door elkaar gegroeid zijn. Ik denk dat de oudste Til-bomen in het Montado do Sabugal staan bij de waterkracht-centrale Faja da Nogueira.
Comment by Christiaan Vos — March 12, 2009 @ 11:48 am