Morgen is het dan eindelijk zover en zullen wij onze intrek nemen in ons nieuwe huis in Fajã da Ovelha. Helaas is nog niet alles klaar maar we verwachten dat dit de komende dagen zal worden afgerond. Vooralsnog hebben we de woonvergunning nog niet, maar dat weerhoudt ons er niet van alvast te verhuizen. Probleem hierbij is wel dat zonder deze vergunning je geen telefoonaansluiting krijgt. Lang leve de formulieren, stempels en inspecties! Waar een klein eilandje al niet groot in kan zijn. Al met al zal het allemaal wel weer goed komen maar 4 weken zonder internet en telefoon is vrij lastig, maar misschien ook wel even lekker rustig. Mede daarom zal er de komende weken (waarschijnlijk) niet veel tot niets gepubliceerd worden.

Deze tijd van het jaar is dé tijd om de druiven te oogsten. De meeste druiven hier op Madeira zijn voor consumptie niet echt geschikt, maar dat is dan ook niet de reden waarom de gemiddelde Maderein druiven verbouwt. Het dient namelijk een hoger doel: Wijn! De kwaliteit is meestal slecht tot bar-slecht en soms echt niet te zuipen. Vandaag heb ik José, één van de bouwvakkers meegeholpen met de oogst en kon het hele proces van dichtbij bewonderen. Natuurlijk begint het allemaal met het oogsten van de druiven.

Daarna moet alles naar de pers gesjouwd worden, wat hier zoiets betekent als veel klimmen. Dan komt het echte werk, het persen. Tegenwoordig gaat dit met behulp van wat modernere technieken, maar het principe blijft hetzelfde. Uiteindelijk moet het laatste sap er met de blote voeten uitgeperst worden.

Deze gaat dan (in dit geval) door een tuinslang heen om in een lager gelegen huis de vaten te vullen. Marijke viel het op dat de vrouw des huizes al het zware werk deed. Ik was het daar echter niet mee eens. Aan José de taak om al dit bocht te verorberen. De oogst van dit jaar was wat minder dan vorig jaar, maar altijd nog goed voor een slordige 1300 liter! Vorig jaar was de opbrengst met 1900 liter aanzienlijk hoger.

José en zijn familie wonen hier niet alhoewel er wel diverse gebouwen op het terrein staan. Hij heeft er geen electra maar stromend water is er wel voorhanden. Dit betekent echter niet dat de sanitaire voorzieningen inmiddels de inhaalslag naar de 20e eeuw hebben bereikt getuige de volgende afbeelding. Zoals ze in Engeland zeggen: A lu with a view!

Gisteravond waren we uitgenodigd door de schilder om samen met zijn familie ergens te gaan dineren. Zo rond half tien hadden we afgesproken in Canico. Op de snelweg kwamen we elkaar al tegen en nadat we de auto’s hadden geparkeerd, kon Marijke ook kennis maken met zijn vrouw Susanna en hun dochter Andrea van 12 jaar en hun zoontje João van 6 jaar. Op Madeira is het heel gebruikelijk dat wanneer je een avondje op stap gaat, de kinderen gewoon meegaan. Gemiddeld genomen zijn kinderen hier een stuk gemakkelijker in de omgang en veel beleefder en rustiger dan in Nederland. De kinderen van de schilder bevestigden dit nogmaals. Het diner bestond uit espetada met de gebruikelijke salade en milho frito. Een lekker glaasje wijn erbij en natuurlijk een leuk gezelschap.

Na het eten zijn we naar het shopping center gegaan om daar te gaan bowlen. Ook hier gingen de kinderen gewoon mee en hadden de tijd van hun leven. Omstreeks 1 uur zijn we allemaal weer huiswaards gekeerd. Andrea vroeg of het zwembad al klaar was en João wilde wel met ons mee naar huis. Zijn teleurstelling was groot toen zijn vader zei dat het maar een grapje was maar João was nou niet bepaald “amused”. We hebben afgesproken dat wanneer alles klaar is ze gauw een keer langs moeten komen om samen met ons van het zwembad te genieten. Al met al hadden we een leuke en gezellige avond met onze “nieuwe” vrienden.

Zoals al eerder geschreven zijn we bezig met de laatste loodjes en begint het er steeds meer op te lijken. Het zwembad is nu helemaal af en ook gevoegd. Alleen de apparatuur moet nog geplaatst worden, maar dit is een kwestie van een paar dagen. Na een dag arbeid zat ik samen met de timmerman op de rand van het zwembad en ook hij was onder de indruk van het hele project. Het huis op zich is niet groot maar doet wel groots aan en het heeft volgens hem een unieke uitstraling, mede ook door zijn werk. Het pooldeck is inmiddels ook helemaal klaar en doet mooi aan. Iedereen omschrijft het bouwwerk als spectaculair en ik kan het alleen maar beamen. Het overtreft onze stoutste dromen en nu is het nog maar heel even voordat we er daadwerkelijk in kunnen wonen.

We hebben inmiddels ook de fundering voor de watertank aangelegd en ook een machinekamertje voor de pomp, filter en regelapparatuur. Voor het aanleggen hiervan hebben we eerst een natuurstenen muur moeten afbreken om toegang te verschaffen voor de graafmachine om wat rots weg te hakken. Inmiddels is ook deze muur weer in oude glorie hersteld en kunnen we ons storten op een volgende klus. De oprit is gedeeltelijk klaar, maar dit laat ik pas zien als het helemaal af is. Ook hier veel aandacht voor details. ( Hij is inmiddels af red.)

Ondertussen zijn de werkzaamheen aan de vakantiewoningen ook hervat en daar zijn de plafonds gemonteerd. Binnenkort zullen we daar ook de dakpannen op gaan leggen. Ze zijn inmiddels ter plaatse, maar ons huis heeft op dit moment voorrang. We verwachten de vensterbanken zo rond 7 september en dan kunnen de ramen ook ingemeten worden. Hier zullen we nog een anderhalve week op moeten wachten en dan zijn ook deze woningen dicht. Dit betekent dat we dan de materialen zoals tegels en sanitair af kunnen laten leveren en daar dan ook de laatste sprint inzetten met betrekking tot de afwerking.

De loodgieter heeft in onze woning bijna al het werk verricht en ik denk dat hij nog 1 of 2 dagen nodig heeft om alle puntjes op de I te zetten. We hopen dat het eind volgende week binnen allemaal klaar is en we langzaam maar zeker kunnen beginnen met het overhevelen van onze spulletjes. De electricien heeft nog wel een aardige klus te klaren en ik hoop dat hij volgende week ook daadwerkelijk zal komen. De draden zijn allemaal getrokken, maar daar is dan ook alles mee gezegd.

De keuken is inmiddels ook gearriveerd en geplaatst. Het wachten is hier op het aanrechtblad en de electricien. (Er zijn nl. nog geen stopcontacten voor de keukenapparatuur). Een andere tegenvaller was onze afzuigkap. Nadat de timmerman deze van zijn kartonnen omhulsel had ontdaan bleek er een grote deuk in te zitten. Nu maar hopen dat ze hetzelfde model hier op Madeira nog ergens op voorraad hebben. Anders moeten we daar misschien nog een weekje op wachten. De schilder is dit weekend naar Porto Santo met de familie en zal volgende week de hele week bezig zijn met het schilderen en afwerken van het huis. Kan die tenminste met een frisse moed de week tegemoet zien.