Gisteren hebben de stukadoors de buitenzijde van het huis verder afgewerkt en inmiddels is de binnenzijde ook al voor de helft gedaan. Wij hebben gisteren de oprit deels gestort. Er ging toch meer beton in dan we verwacht hadden dus er ontbreekt nog een klein stukje, maar dat zullen we vandaag samen met het reservoir voor de waterval gaan maken. In de vakantiewoningen zijn de hoekprofielen reeds aangebracht en we hebben de punten uitgezet voor de afwerkvloer. Ook hebben we een soort van afscheidingsmuurtje gemaakt tussen de terassen van de woningen om enig privacy te bewerkstelligen. Het wachten bij deze woningen is nu op de loodgieter want alle waterleidingen en afvoerleidingen moeten nog worden aangelegd. Op de benedenverdieping van 1 van de 2 vakantiewoningen hebben we de binnenmuren opgemetseld en hierdoor krijgen we nu een beter idee van de indeling aldaar. Veel metselwerk hebben we daar ook niet meer. Boven moet er voor de trap nog een muurtje gemaakt worden, maar het lijkt ons beter eerst een trap uit te zoeken. Buiten moet het hok voor de gasflessen nog gemaakt worden en de entree welke bestaat uit een lange trap moeten we nog maken. Verder moeten we nog wat werk aan de septic tank verrichten dus al met al wel weer een weekje werk voor ons.
Inmiddels zijn er na het laatste schrijven over de bouw al weer 3 weken verstreken en niet geheel zonder resultaat. De dakpannen zitten er op en de muren van natuursteen zijn ( op de afwerking na) klaar.

Verder zijn de afwerkvloeren boven en beneden gestort en de stukadoors zijn net klaar met het plaatsen van hoekprofielen. Ik ben eens even over de bouw gelopen en heb geteld hoeveel meter hoekprofiel er aan te pas is gekomen, maar na 500 meter ben ik maar opgehouden met tellen.
De generator is gearriveerd en er wordt al druk stucwerk gespoten. De bovenverdieping is aan de buitenkant al helemaal klaar en ik verwacht dat ze morgen ook beneden alles aan de buitenzijde klaar zullen hebben. Daarna kunnen ze direct met de binnenzijde verder en ik verwacht dat ze het eind volgende week wel af zullen hebben.

Op bovenstaande foto zie je op de achtergrond nog net een stukje van de vakantiewoningen.

Hier werpt buurman Don een goedkeurende blik op het stucwerk. Deze foto is genomen vanuit de tuin beneden vlak bij de “poort” die op de volgende afbeelding te zien is.

Langs deze muur, die we zelf met een soort van granol inclusief zwarte kleurstof hebben afgewerkt, loopt een pad naar beneden. Dit is een openbaar pad welke slechts zelden gebruikt wordt. Zo’n 200 meter lager ligt er een oud vervallen huisje waar iemand wat groent en fruit verbouwd. De zogenaamde chinese muur van “slechts” 40 bij 5 meter hebben we op dezelfde manier afgewerkt, alleen met een goene kleurstof er doorheen om het uitzicht op landschap niet al te zeer te vervuilen.

Verder is de bekisting voor het reservoir ten behoeve van de waterval klaar en in afwachting van beton. Ook de oprit kan gestort worden en dan is het groffe werk grotendeels wel klaar.

Wel moeten er voor de onderliggende terassen bij de chinese muur toegangen worden gecreeerd en er moet nog een stuk steunmuur hersteld worden. Ook moeten we nog het dak van het pomphuis van het zwembad maken. Er is dus nog volop werk aan de winkel maar het vordert wel.
Afgelopen donderdag had Marijke een aantal aankomsten en daarna een aantal bezoeken gepland aan diverse hotels. Het vliegtuig was op tijd en al gauw zaten alle vakantiegangers in de juiste taxi of beschikten ze over hun huurauto. Nu was het tijd voor Marijke om de desbetreffende hotels bij langs te gaan om een algemeen verhaaltje te vertellen over de mogelijkheden hier op Madeira. Het tweede hotel dat ze bezocht was Ocean Gardens, mijns inziens een mooi hotel met een goede service. Marijke heeft ook veel positieve ervaringen met dit hotel en het contact met de medewerkers is optimaal. Na de informatiebijeenkomst loopt Marijke terug naar haar auto en ziet tot haar verbazing dat de hele zijkant in de prak is gereden. De ophanging van het voorwiel is zelfs afgebroken. De dader had geen berichtje achtergelaten en was reeds gevlucht. Marijke is gelijk naar de receptie gelopen en uit de schade konden ze wel opmaken dat het een vrachtwagen moest zijn geweest die de auto van Marijke had geramd. Nu moesten ze de dader zien op te sporen en Marijke drong er bij de receptie op aan om na te gaan welke leveranciers hier het laatste uur waren geweest en ze te sommeren zich direct bij het hotel te vervoegen. De receptiehad de grootste lol met hun nieuwe roeping van rechercheur. Na een aantal onschuldigen en het nodige wachten kwam er uiteindelijk een vrachtwagen het terrein op rijden en al gauw was de baas van deze firma ook ter plekke. In eerste instantie ontkende de chauffeur de schade te hebben veroorzaakt maar de lakschilfers achter op zijn truck deden anders vermoeden. De vrachtwagen werd achteruit richting de auto van Marijke gereden en de schade kwam precies overeen met de vorm van de vrachtwagen. Uiteindelijk bekende de chauffeur schuld en zijn baas verontschuldigde zich bij Marijke voor het gedrag van zijn medewerker. Met behulp van de receptie werd het schadeformulier (verplicht sinds 01-01-2007) ingevuld. Marijke eiste een verklaring van de tegenpartij waarin zij schuld bekennen en zo geschiedde.
De receptie had de volkswagen garage reeds gebeld om de auto te laten afvoeren en Marijke had haar baas gebeld met de mededeling dat haar auto onbestuurbaar was geworden en of hij dan snel een ander vervoermiddel kon regelen want er waren nog meer hotels te bezoeken. Al met al heeft het hele circus wel een uurtje of 4 in beslag genomen en Marijke mocht tijdens het wachten gewoon achter de bar van het hotel haar eigen versnaperingen pakken.
Nu moet ze de schade afhandeling nog zien te regelen, maar hier hebben we al enige ervaring mee. De vorige keer heeft het al met al een goede maand geduurd en we verwachten het deze keer sneller voor elkaar te hebben. Volgens kenners hier op het eiland kunnen ook wij dan een vermelding krijgen in het guiness book of records.

Binnenkort hopen we de auto weer in bovenstaande staat te mogen afhalen bij de volkswagendealer.
Gisteren waren alle nederlanders uitgenodigd door de honorair consul van Nederland om ter gelegenheid van de verjaardag van wijlen prinses Juliana, aldaar een borrel te drinken. Het was een leuk en (redelijk) informeel gebeuren. We hebben weer wat andere medelanders ontmoet en ook “oude” contacten weer wat aangehaald. Don, onze buurman, en ik waren de eerste gasten die arriveerden en we raakten zodoende direct aan de praat met de consul. Ik begon te vertellen dat wij in Fajã da Ovelha aan het bouwen zijn, en wat blijkt: Hij woont nog geen kilometer bij ons vandaan. We zijn praktisch buren van elkaar.