Enige dagen geleden heb ik de kaart van Madeira maar weer eens ter hand genomen. Aangezien we meerdere exemplaren hebben, viel mij op deze kaart ineens iets heel opmerkelijks op. Mijn achternaam, Peereboom, is in het portugess vertaald “pereira”. Gekscherend stel ik mij bij ons in de klas dan ook altijd voor als Marcelino Pereira. Naast het terrein waar wij aan het bouwen zijn ligt een vallei waar verder niemand woont. wij krijgen hierop straks een machtig uitzicht met op de achtergrond de vuurtoren van Ponta do Pargo. Nou wil het toeval dat de vallei naast onze kavel de naam “Fajã da Pereira” heet. Fajã betekent zoiets als een terrein onder een afgrond waarop landbouw mogelijk is. Ik denk dat we ons huis dan ook maar tot Casa Pereira of Quinta Pereira zullen dopen.
Bij het gele vierkantje zie je onze lokaties. in de binnenbocht komen de vakantiewoningen en in de buitenbocht ons huis.
Zit je rustig op je balkon, en doe je een poging om Portugees te studeren, valt je oog in enen op iets groots in de zee. Je denk eerst, goh het vissersbootje zal toch niet zinken. Het zijn wel veel visersbootjes. Wrijft nog een keer in je ogen en denkt dan, ik zal wel een nieuwe bril nodig hebben, ik zie walvissen zwemmen.
Kijkt nog eens en ziet er niet een maar wel vier en een stukje verder de zee op nog een groep met wel zes. Geweldig, wat een prachtig gezicht. Groot dat ze zijn. De ene walvis spuit, de andere komt net met z’n kop boven de derde laat zijn staart zien, ga zo maar door. Het is een spektakel om te zien en de walvissen geven dan ook een show van wel twee uur weg voor ze verder gaan. Dat allemaal voor niets en ik zat nog eerste rang ook op mijn balkon. Wat is de zee toch mooi, het blijft je boeien.
was er alleen maar een stukje grond met heel veel onkruid er op. Inmiddels is er begonnen met de bouw. Na een week van graven en het terrein vrij maken van begroeiing zijn de eerste vrachtwagens met beton gearriveerd. Er moeten eerst zgn. retainingwalls gebouwd worden om een toegang te verschaffen voor zwaarder materieel. De eerste muur die nu zo’n beetje klaar is heeft een maximale hoogte van 5 meter en de fundering is daar wel 3 meter breed! Er ging ongeveer 40 m3 beton in. Nu zijn we toe aan het maken van nog zo’n muur die ook 5 meter hoog wordt en over de gehele breedte van de kavel zal lopen. Deze heeft een lengte van naar schatting 35 meter. Tegen de voltooiing van de bouw zal er nog zo’n muur gebouwd moeten worden, maar vanuit logistiek oogpunt gezien kan dit beter aan het einde gebeuren. Ik verwacht dat muur nummer 2 over een week of 2 gereed zal zijn en dan pas kunen we beginnen met de bouw van het huis.
Op de voorgrond de “Chinese Muur” en op de achtergrond zie je de “Klaagmuur” van 5 meter hoogte.
In het begin is het even wennen, maar de de portugese taal kent toch een aantal vreemde uitdrukkingen. Meest vreemd van allen vind ik de volgende: “Até amanhã” wat betekent tot morgen. Op zich is hier naturlijk niets vreemd aan maar wel als je weet dat portugezen dit altijd zeggen als afscheid. Ook wanneer ze zeker weten dat er de volgende dag geen ontmoeting zal plaatsvinden. Op zaterdag nemen we op de bouw afscheid van elkaar en zeggen dan “até amanhã” terwijl we elkaar maandag pas weer zullen zien. Rare jongens die portugezen.
